Bağdat'taki İmam-ı Âzam türbesi, İslam dünyasının önemli şahsiyetlerinden biri olan İmam-ı Âzam Ebû Hanîfe'nin anısını yaşatmak amacıyla inşa edilmiştir. Tarihi boyunca birçok onarım ve restorasyon geçiren bu türbe, sadece dini bir mekan olmanın ötesinde, kültürel ve mimari bir miras olarak da büyük bir öneme sahiptir. Bugün, ziyaretçilerine derin bir manevi atmosfer sunarak, İslam kültürünün köklü geçmişini yansıtmaktadır.

Bağdat'taki İmam-ı Âzam türbesi, İmam-ı Âzam Ebû Hanîfe'nin 150 (767) yılında Bağdat’ta vefat etmesinin ardından, Âzam sıfatına izafeten bugün Âzamiye olarak anılan semte defnedilmesiyle oluşmuştur. Türbenin tarihçesi:

• Başlangıçta kabrin üzerinde kerpiçten bir mezar bulunmaktaydı.
• Selçuklu Veziri Şerefülmülk Ebû Saîd el-Hârizmî, 459 (1067) yılında mezarın üzerine mukarnas külâhlı Selçuklu tarzı kubbeli bir türbe inşa ettirmiştir.
• 913 (1508) yılında Bağdat’ın Şiî Safevî Hükümdarı Şah İsmâil’in yönetimine geçmesiyle türbe tahrip edilmiştir.
• 940 (1534) yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından türbe tamir ettirilmiş, yanına cami, imaret, ribat ve hamam inşa ettirilmiştir.
• 1638 yılında IV. Murad, türbeyi yeniden tamir ettirmiştir.

Günümüzde:

• Türbe, etrafı çifte revaklarla çevrili, 34 × 17 m. ölçülerinde dikdörtgen planlı bir harime sahiptir.
• Yüksek kasnaklı kubbe, dıştan iri motifli sır altı tekniğiyle yapılmış çinilerle kaplıdır.
• İmam-ı Âzam'ın ahşap iskeletli gümüş kaplamalı yüksek sandukası, yine gümüş palmetlerle taçlandırılmıştır.

İmam-ı Âzam Külliyesi, mimari asâletini kaybetmiş olsa da, bugün de binlerce cemaati ve ziyaretçisiyle eski ihtişamını devam ettiren mânevî bir merkez durumundadır.