A harfi, yazılı iletişimin önemli bir parçası olarak, tarih boyunca farklı kültürlerin alfabelerinde yer almıştır. Fenike alfabesinin kökenlerinden başlayarak, bu harf zaman içinde evrim geçirmiş ve farklı dillerde çeşitli şekillerde kullanıma girmiştir. Yunan ve Latin kültürlerinin etkisiyle gelişen A harfi, günümüzde pek çok dilde ortak bir ses olarak yer almakta ve dilbilgisi yapılarının temelini oluşturmaktadır.

A harfinin tarihsel kökeni Fenike alfabesine dayanır.

• MÖ 1500'ler: Fenikeliler, aleph olarak adlandırılan ve "öküz" anlamına gelen bir sembol kullanmışlardır.
• MÖ 800'ler: Yunanlılar, Fenike alfabesini benimserken bu sembolü ters çevirip alpha olarak adlandırmış ve /a/ sesini temsil etmek için kullanmışlardır.
• Sonrası: Etrüskler ve Romalılar alfabeyi alarak harfin şeklini büyük ölçüde korumuş ve A, Latin alfabesinin ilk harfi olarak birçok dile yayılmıştır.

Arapça'da A sesi ile Elif (ا) harfi ile gösterilir. Ayn (ع) ise gırtlaksı bir ses olup, kesinlikle sessiz bir harftir. Türkçede bu ses yoktur.