6831 sayılı Orman Kanunu, Türkiye'deki ormanların korunması ve yönetilmesi ile ilgili önemli düzenlemeleri içermektedir. Bu kanun, ormanların doğal varlık olarak korunması, sürdürülebilir kullanımı ve toplumsal faydaların gözetilmesi amacıyla çeşitli hükümler ve maddeler barındırmaktadır. Ormanların mülkiyeti, kullanımı ve yangınlarla mücadele gibi konular, bu kanunun ana hatlarını çizmektedir. Orman kaynaklarının etkin yönetimi, çevresel denge ve kamu yararı açısından büyük önem taşımaktadır.

6831 sayılı Orman Kanunu'nda yer alan bazı maddeler şunlardır:

• Devlet ormanlarının mülkiyeti ve yönetimi. Devlet ormanları kanuna göre, Devletçe yönetilir ve işletilir.
• Maden arama ve işletme izni. Devlet ormanları içinde maden aranması ve işletilmesi için Çevre ve Orman Bakanlığından izin alınır.
• Kamu yararı ve zaruret durumunda izin. Savunma, ulaşım, enerji gibi kamu yararı ve zaruret gerektiren durumlarda, gerçek ve tüzel kişilere Çevre ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir.
• Yayla alanları planlaması. Yayla alanlarında nüfus yoğunluğu ve sosyal ihtiyaçlar dikkate alınarak planlar yapılır.
• Orman ürünlerinin toplanması ve çıkarılması. Orman ürünleri, belirli koşullar altında kooperatifler veya köylüler tarafından toplanabilir.
• Ağaçlandırma ve fidan temini. Devlet, gerekli şartları sağlayan yerlerde ağaçlandırma yapabilir ve bu süreçte fidan temininde bulunur.
• Orman yangınlarıyla mücadele. Orman yangınlarıyla mücadelede resmi ve gönüllü ekipler görev alır, akaryakıt ve iaşe giderleri Orman Genel Müdürlüğünce karşılanır.