Akkoyunlu dönemi mimarisi, 15. yüzyılın ortalarından itibaren Anadolu'da önemli bir yer tutmuş ve bölgenin kültürel kimliğini şekillendirmiştir. Bu dönemde inşa edilen mimari eserler, hem estetik açıdan hem de yapısal özellikleriyle dikkat çekmektedir. Özellikle cami, medrese ve türbe gibi yapılar, Akkoyunlu sanat anlayışını yansıtan önemli örneklerdir. İnşa edilen yapılar, bölgenin tarihi ve sosyal yapısını yansıtması açısından da büyük bir öneme sahiptir.

Akkoyunlu dönemi mimarisi, özellikle Diyarbakır ve Mardin gibi bölgelerde yoğun olarak görülen eserlerle karakterize edilir. Bu dönemde inşa edilen yapılar arasında camiler, türbeler, medreseler ve kaleler bulunur. Bazı mimari özellikler:

• Plan ve yapı: Akkoyunlu camileri, kare veya dikdörtgen mekanlarda merkezi kubbe uygulaması ile dikkat çeker. Dış sofalar, yapıyla uyumlu bir şekilde düzenlenmiştir.
• Süsleme: Yapılarda taş, ahşap ve maden kullanımı yaygındır. Taş üzerine oyma ve kabartma, siyah mermer kakma, çinide sır altı ve kâşigerî (kesme çini) teknikleri kullanılmıştır. Ayrıca, bitkisel ve geometrik bezemeler de önemli bir yer tutar.
• Minareler: Akkoyunlu minareleri, silindirik gövdeli olup, Diyarbakır'da ilk kez bu şekilde bir minare inşa edilmiştir.

Akkoyunlu mimarisi, Osmanlı mimarisi ile biçim açısından paralellikler gösterir. Önemli eserler arasında Safâ Camii, Zeynel Bey Kümbeti, Sultan Hasan Camisi ve Gülâbi Bey Camisi bulunur.